Mijn Keunstwurk

Kunst Versterkt: Dansen met Parkinson

Een belangstellende groep van kunstenaars en zorgaanbieders kwam 5 april 2016 bij elkaar in Yn Blau voor de inleidende avond over dansen met Parkinson. De inleidende avond maakt deel uit van de expeditie Stichting DeDansDivisie en wordt georganiseerd vanuit Kunst Versterkt. Vrijdag 8 april gaat de voorstelling Dans, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk en Bewonder die Marlien Seinstra met deze doelgroep gemaakt heeft in première.

‘Het zijn dansers, geen patiënten’
Choreograaf Marlien Seinstra verraste de deelnemers door hen eerst te laten dansen vanaf hun stoel. Op deze manier wil ze hen laten ervaren dat iedereen kan dansen, ook met een beperking. Marlien vertelt gepassioneerd over haar manier van werken met mensen met de ziekte van Parkinson. Ze kijkt niet naar hun beperking, maar gaat uit van de mogelijkheden. ‘Ik zie hen als dansers, niet als patiënten’. Deze groep mensen krijgt nu al anderhalf jaar op dinsdagochtend dansles.

‘A dance a day keeps the doctor away’
Revalidatiearts Wya Feenstra vertelt over de positieve effecten van dans voor mensen met een beperking. Muziek is een auditieve dopamine voor mensen met de ziekte van Parkinson (de stof die minder geproduceerd wordt in de hersenen). Muziek heeft een positief effect op het aanzetten van een beweging, het vloeiend maken van deze beweging en het bewaren van balans. Maar het belangrijkste zijn misschien wel de sociale effecten van dans. Wil, een van de dansers met Parkinson, vertelt zijn persoonlijke ervaring. Hij had twee jaar geleden niet gelooft dat hij ooit iets met ballet zou doen, maar ervaart de manier waarop hij kan bewegen tijdens het dansen als een persoonlijke overwinning. Daarnaast hebben het onderlinge contact en het plezier invloed op zijn welbevinden.

‘Een voorstelling die je raakt’
Vrijdag 8 april gaat de voorstelling Dans, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk en Bewonder in première in de Stadsschouwburg De Harmonie’.  Professionele dansers dansen hierin samen met de dansers met de ziekte van Parkinson. De professionele dansers vormen het geheugen, omdat het voor mensen met Parkinson niet mogelijk is om 45 minuten aan materiaal te onthouden De dansers met Parkinson vinden het heel eng om op te treden voor publiek, maar dat schrikt ze absoluut niet af. Iedereen wilde direct meedoen toen Marlien met het voorstel kwam om een voorstelling te maken. Drie maanden heeft Marlien met deze groep dansers gewerkt aan de voorstelling. Ze verwacht een emotionele reactie van het publiek. Daarom vindt er direct na afloop van de voorstelling een nagesprek plaats, waarin het publiek vragen kan stellen aan de choreograaf en de dansers.